Bruintje Beer - lijst eerste serie met 67 verhaaltjes

We konden zulk een lijst niet 1-2-3 vinden op het internet. Allemaal een beetje half. Ook op Last dodo, de winkel- en catalogus afsplitsing van Catawiki vindt je veel ruis, foto's van slecht exemplaren en rare variaties in de waarde. Hoe moeten we die jaartallen reconstrueren? Dat kan natuurlijk door in oude kranten te kijken van die tijd bijvoorbeeld op Delpher, maar daar waren we nu even te lui voor. We weten dat Bruintje in 1929 voor het eerst in de krant stond. Deel 1 is uit 1930. Het einde is vermoedelijk in 1941. De vader van Bertje gaf de schattebout twee tamelijk nieuwe deeltjes, deel 22 en 23, in november 1942. Vermoedelijk was deeltje 24 toen ook al uit. De 24 delige reeks verscheen dus tussen 1930 en 1941. Vier en twintig deeltjes in 11 jaar en vermoedelijk maar 1 in 1930. Houden we 23 deeltjes over voor de 10 jaar tussen 1931 en 1941. Veel deeltjes verraden met een verhaal de kersttijd van het jaar, dat zal het einde van een jaar afsluiten: Vandaar dat ene deeltje uit 1930 dat afsluit met: Bruintje Beer en de kerstboom feeën.Ook 1932 sluit af met een kerstverhaal in de vijfde serie:14. Bruintje Beer's boodschap aan het kerstmannetje. Aan het einde van de veertiende serie, vermoedelijk eind 1936 vinden eerst een verwijzing naar Sint Nicolaas:36.Bruintje Beer ontmoet St. Nicolaas. En dan naar kerstmis of eigenlijk de kerstpudding, wat het Engelse aan Bruintje (of Rupert) verraad.37. Bruintje Beer en de kerstpudding. 49. Bruintje Beer beleeft een kerstavontuur. Er zijn daarna nog wel wat sneeuwavonturen, maar die kunnen net zo goed in januari of februari hebben plaatsgevondenTenslotte is er het opmerkelijke avontuur 52. Bruintje Beer naar de Londensche kroningsfeesten Wijzend op de kroning van George VI in 1937. Deze vinden we pas in de negentiende serie in 1939, twee jaar na de kroning, maar de Nederlandse variant verscheen natuurlijk een tijd na de oorspronkelijke Engelse versie.

Bruintje Beer- het inkleurwerk van Bertje- na 12 novermber 1942

Wat zal Bertje blij geweest zijn. Maar liefst twee boekjes, misschien had hij alle andere al. Hij ging lekker aan het kleuren en deed erg zijn best. Bertje zal toch zeker acht jaar of ouder geweest moeten zijn. In ieder geval hield hij het kleuren lang vol, maar liefst veertien plaatjes lang. 

 

 

Bruintje Beer - Van Vader voor Bertje, 12 november '42

De drie mooi gebundelde boeken bevatten de eerste 18 boekjes, zes per deel. Daarom keek ik ook eens naar de laatste zes deeltjes, die ik los in de kast had staan, toen mijn oog viel op deze schitterende opdracht in twee boekjes, het tweeëntwintigste en het drieëntwintigste deeltje. De boekjes, bijna de laatste, er zou er nog een komen, verschenen in 1941. Daarna waren de Engelse stripverhaaltjes op. In deze deeltjes zie je ook geen advertentie meer voor de Eversharp pen, van importeur Blikman en Sartorius, dat nog wel in het eenentwintigste deeltje stond. We zien hier de sporen van de oorlog in de Bruintje Beer reeks weerspiegeld. Na deeltje 24 was het op. Direct na de oorlog verschenen er weer andere reeksen van Bruintje Beer, maar deze Uitgave, Algemeen Handelsblad, was geëindigd.

Advertentie voor Eversharp pen uit deeltje twintig (1940)

Bruintje Beer - vervolg van het feuilleton

Het was het fietsen waard. Precies wat we er ons er van voorgesteld hadden. Drie dikke mooi ingebonden boeken met een mooie rugtekst. Staat lekker in de boekenkast. En direct de eerste 18 delen in goede staat en leesbaar. Die ouwe boekjes zijn berucht om de slechte staat waarin ze meestal verkeren, maar tape, plakband, nieuw gemaakte ruggetjes e.d. tonen aan hoe waardevol ze destijds waren voor de lezertjes, ook helemaal stukgelezen en vaak met een aantal netjes ingekleurde plaatjes. Ja die vroegen erom, die plaatjes. Verzamelaars, of archivarissen willen ouwe boekjes altijd in nieuwstaat, maar dat zijn nu juist de exemplaren die toevallig vergeten waren en netjes opgeborgen lagen in kist of kast. Gaat het niet juist om, bij de culturele waarde, de stukgelezen, bij elkaar geplakte, deels ingekleurde boekjes?

Bruintje Beer

Al een tijdje hebben we geen last van Corona, maar meer een soort herfstachtig Bruintje Beer-virus. Dat heeft, zoals altijd, met tempo doeloe te maken, maar ook met het feit dat het binnen "het wereldje" zo ondergewaardeerd wordt, terwijl grote literatoren, er lyrisch over hebben geschreven, ook uit tempo doeloe-achtige overwegingen natuurlijk, of in hun geval uit nostalgische overwegingen, maar in het geval van Kousbroek toch altijd rationeel benaderd. Het helpt ook mee als je met Bruintje Beer een deel van je ouders herinneringen te pakken hebt. Zo wordt het toch maar mooi twee generaties doorgegeven. Nu bestaat deze levenslijn nog. De boekjes en de tekeningen helpen zelf natuurlijk ook mee. De verstilde plaatjes, zonder dramatische schaduwtinten, ontbrekend zwart, hooguit wordt het duister met een raster aangegeven, de verrukkelijke braafheid, de overzichtelijkheid van de wereld, het avontuur dat voortdurend op de loer ligt, tja wat wil je nog meer. De techniek is beperkt tot een enkele trein of een vliegtuig, bovendien een vliegtuig dat op ieder veldje in de buurt even kan landen. Zucht.

Toen vond ik dit, zomaar. Heb er zelfs een eind voor in de regen gefietst om ze af te halen...

 

 

De nieuwe helden

In deze barre tijden en deze alleen maar terugblikkende blog zou je haast denken dat vroeger alles beter was. Dat is ook zo, maar er zijn gelukkig dapperen onder ons die de strip, eens een groot medium, nu verdrongen naar de rafelranden van de cultuur (misschien maar goed ook), hebben gereanimeerd en die zelfs met hun anarchistische trekjes (het zijn echte vrije geesten) het niveau van het vroege platinatijdperk benaderen. Daarom bij hoge uitzondering iets van nu. 

Powerful Katrinka

 

Unbelievable!

Voor een habbekrats te koop (maar wij hadden het even niet): een brilliante tekening van de echte grootmeester van het stripverhaal. Niet van de slim op de markt gezette Kuifje bende, waardoor een krabbel onbereikbaar is voor het plebs, maar gewoon binnen handbereik. En ze staan er allemaal op: Nemo, Flip en de prinses!

 

 

Bisc Comic Characters from N. Shure Co. Chicago

 Dus daar kocht je je bisque nodders. In 1935. Wel van die goedkope Japanse.

 

 

Little Donald's Sneeze-He just simply couldn't stop lying

Little Sammy Sneeze get's an update by New Yorker and Mad magazine cartoonist Peter Kuper and Sunday Press.

 

1

Precies zoals een smurf moet zijn, maar dat kon ook niet anders in 1960.

2

Die had je toch niet willen missen. Alleen al voor dit blaadje is het bloknootje goud waard! Het symbool voor de gouden jaren van Robbedoes weekblad. Toch staat ie op 2. Jullie raden al wat er op 1 staat!

3

Robbedoes staat al op de voorkant van het blokje, maar Kwabbernoot is natuurlijk veel interessanter. Robbedoes zonder Kwabbernoot is als Kuifje zonder Haddock.

4

Dat kenden wij natuurlijk als Bas en Boef. Stond achter op de Sjors. Bollie en Billie. Dat zijn toch geen namen! Vooral de overvallerscene met een zakdoek voor de mond en stenguns, maakte veel indruk!

5

Lekker katholiek en belerend. Kwam dan ook niet in de Sjors. Hier verscheen het pas in een iets leukere versie in het Gezellig & Leuk magazine en natuurlijk in het leukste stripboek aller tijden: Ouwe Troep. Zie je toch waar die jongens hun inspiratie vandaan haalden!

6

Toppunt. Zei Hergé niet dat hij Franquin de echte artiest vond ten opzichte van zijn schamele talent? Ook erg veel humor. Op dit blaadje kun je nog nauwelijks iets schrijven. De halve stripjes verschenen tien jaar later in de Sjors. Die kon je uitknippen en precies in een schriftje plakken en zo had je een stripalbum.

7

En Lucky Luke bleef nog erg lang goed. Die Morris was toch een rots in de branding. Ook na de overstap van Dupuis naar Dargaud. Toch hebben die Lucky Luke dupuis boeken iets magisch en vanzelfsprekends (komt ook voor in de literatuur-Ik Jan Cremer 2, moet ook rond deze tijd zijn 1960). Die boeken werden letterlijk stukgelezen, vandaar de extreme prijzen die voor eerste drukken in goede staat worden geboden tegenwoordig. Die albums moeten van kinderen geweest zijn die het niet leuk vonden. Je zo eigenlijk juist moeten bieden op stukgelezen exemplaren, dat zijn de ware time pieces!

8

Dat vonden we toch wel leuk. Stond ook nog in de Donald Duck. Vooral de slechterik Antraciet (kan ook niet meer) maakte indruk. Fabel in stripvorm. Boeken zijn nu goudgeld waard, maar na de originele tekenaar Macherot, kwamen er vele minderen.

9

Via de micro-boekjes het weekblad binnengedrongen. Het begin van het verval? De dikke neuzenstijl in optima forma.

Eric Schreurz (1958-2020)

In de nacht van 29 op 30 mei overleed de beruchte tekenaar Eric Schreurs. Als fanatieke stripnerd zonder vriendin lagen onze stripdagen in de hoogtijdagen van uitgever Espee en de hele linkse kliek van Van Wulften (zie 2e foto- staat te lachen achter Kuifje). Ze (o.a. Eric Schreurs, Hein de Kort, Gezellig en Leuk, Gerrit de Jager en Wim Stevenhagen (toen nog Prutswerk) en zelfs Herman Brood) vormden een mooi tegenwicht voor de brave Belgen op de Bredase stripbeurzen van de jaren 80. Kuifje is dood, maar het Kuifje leeft voort. Eric Schreurz ook!

Hein de Kort en Eric Schreurs op de strip-3-daagse in Breda 17 september 1983

Kuifje is dood, maar...

10

Hultrasson. Dat landde helemaal niet in Nederland. Te Belgisch. Blijkbaar toch erg populair in 1960. Of was het de waan van de dag.

11

Ouwe Niek, nooit wat van begrepen. Stond ook later in de Sjors, maar als kind waren er strips die je las en strips die je automatisch oversloeg. Hooguit las je een enkele pagina, maar het verhaal wilde nooit pakken.

12 De outlaws van het weekblad Robbedoes

Zijn het de echte Daltons of hun neven. Ze kijken nog behoorlijk gemeen. Natuurlijk uit de beste tijd van Morris en Goscinny. Durf hier maar eens je boodschappen naast te krabbelen!

13

We beloven een scherpere foto. Een geweldige strip. Vanuit de tere kinderziel bekeken eigenlijk precies zoals een strip moest zijn. Ook via de Sjors meegekregen net als Steven Sterk... En natuurlijk de geboortestrip van de smurfen... Daar hebben we een haat-liefde verhouding mee. We zijn als het ware smurf-purist (of moet je zeggen smurf-puriteins?). Je kunt ze natuurlijk ook pureren. Alleen de oudste smurfen zijn goed genoeg, die van Peyo zelf en de BP. Daarna begint het grote verval, de tekenfilmserie met die achterlijke stemmetjes en daarna nog erger die Amerikaanse films... Dat heeft weinig met smurfen te maken. Het mag ook niet meer in deze tijd van Black lives matter. Want waar staan ze eigenlijk voor die smurfen? In deze tijd dat mensen altijd ergens een tweede laag of diepere betekenis achter zoeken, ruiken smurfen al snel naar racisme. Ze hadden zelfs ooit een führer! Wat moeten we daar van denken? Om van de zwarte smurf nog maar te zwijgen. Gnap, gnap!

14

Baard en de kale. Hmm, eigenlijk nooit wat om gegeven, kwam ook pas heel laat in de Sjors als ik het me goed herinner. Toch echt Dupuis, en die Will kon toch wel teken, maar dat kwam beter uit in het veel later Isabel (samen met Jidehem en Franquin).

De hiërarchie der herinnering

De hiërarchie in de herinnering. Tempo Doeloe. Fijne thema's voor de oudere mens. We zijn natuurlijk veel te jong om ons het Platina tijdperk te herinneren, maar we zouden zo graag willen dat we die tijd even in konden. Natuurlijk alleen naar de mooie momenten waarop je als jongetje met kerst (1905 of zo) zo een prachtig gloednieuw Buster Brown boek krijgt of nog beter een Little Nemo boek! Ook een goed moment is dat wanneer de krant bezorgd is op zondag en vader je direct de Comic section overhandigd om zelf de sportpagina te gaan lezen in zijn luie stoel met een sigaar in zijn hoofd natuurlijk. 

Onze tempoe doeloe ligt net voor ons, nog net de nadagen van het Europese stripverhaal meegemaakt. Vooral de tweede hands Robbedoes strips in de Sjors zijn ons bijgebleven. Geen idee dat dat allemaal oude koek was. Net zo als de Pilote strips die in de Pep verschenen. Er kwam ook wel wat goeds van eigen bodem, maar die moesten toch eerst een zetje krijgen van hun illustere dupuis-voorgangers. Vandaar de waarde die we toekennen aan dit bloknootje. Een timepiece uit de hoogtijdagen van het weekblad Robbedoes, waar vele strips op hun absolute hoogtepunt waren, Robbedoes zelf, maar ook Lucky Luke, Guust was er net, en Johan en Pirrewiet! Daar ging het eigenlijk om, hoewel we de Sliert ook meekregen, maar dan 10 jaar later in de Sjors. Dit bloknootje uit 1960 toont de hiërarchie van de strips...

Het betreft 15 verschillende velletjes, waarop menigeen zijn bodschappen zal hebben gekrabbeld of zijn verlanglijstje. Maar wat een mooie velletjes, we raken er ontroerd van. Nu dus aftellend van 15 naar 1:

Op 15: 

Blocnote

Op het eerste gezicht een blocnote, een gewoon blocnote. Maarrrr dat is het natuurlijk niet! Wel een blocnote, maar ook een herstel van de microkosmos. Na het verlies van een zeer waardevol magisch object doordat het papier op het houten luciferdoosje door zilvervisjes was opgegeten, maar gelukkig hebben we de foto's nog (what the smurf!) was er sprake van een aanhoudende depressie, Er was een stukje ik verdwenen. Opeens deed zich de gelegenheid voor dat gapende gat op te vullen met iets anders. Dit blocnote. Klein zoals een blocnote hoort te zijn, maar helemaal intact en al zestig jaar oud! Een lelijk wit randje dat wel, maar de magische inhoud vertoon ik u later!

Fatty Defeats The Flipp Boys in a Weigh of His Own

In den beginne hielden ze van lange titels die feitelijk al de hele grap verklaarden. Het publiek en de makers moesten nog een beetje wennen aan het nieuwe medium.

Muggsy Involuntarily Becomes a Life Saving Institution