donderdag 17 maart 2022

Over de geschiedenis van Bulletje en Boonestaak op het onbewoonde eiland deel I en deel II, N.V. De ontwikkeling en N.V. De arbeiderspers

Wij houden van speurwerk, zeker in tijden van oorlog. Zo kunnen we ons verliezen in onbelangrijke details. Het duurde al een tijdje voordat we ontdekten dat er tussen de kleine gebonden boekjes met hardcover van onze vriendjes Bulletje en Boonestaak zo nu en dan een deeltje opdook dat niet in de reeks thuis hoorde, maar eigenlijk een bundeling betrof van twee deeltjes. Toen kwam er zo maar zo'n gebundeld dubbeldeeltje op ons pad, maar deze bleek afwijkend vanwege de opdruk N.V. De Arbeiderspers op de omslag, terwijl alle deeltjes /plaatjes op het internet toch duidelijk de opdruk N.V. De Ontwikkeling op de omslag hadden. Zoals men ook al gedaan had bij de eerste serie, de wereldreis van Bulletje en Boonestaak, waarbij men de oblongformaat deeltjes zelf kon laten bundelen en daarvoor de bruine kartonnen omslag kon aanschaffen, zo maakte men blijkbaar bij De Ontwikkeling, dat later de Arbeiderspers werd zelf bundeltjes voor de vier deeltjes Op het onbewoonde eiland. Doordat deze deeltjes ook niet allemaal even dik zijn is de bundeling van het boekje "De onderwerping van den menscheneter" en "De vertellingen van den menscheneter", samen gebundeld als "De geschiedenis van Bulletje en Boonestaak op het onbewoonde eiland, deel I", dikker dan de bundeling van "Hoe Bulletje en Boonestaak de bewoonde wereld terug vonden" en "Alle raadselen opgelost", gebundeld als "De geschiedenis van Bulletje en Boonestaak op het onbewoonde eiland, deel II". De Arbeiderspers werd in 1929 opgericht, tot die tijd werden de boekjes uitgegeven onder de naam N.V. De Ontwikkeling. De afzonderlijke boekjes die in de gebundelde deeltjes kwamen stammen uit 1926 en 1927. Dus die lagen nog in grote stapels op de planken bij de uitgever wachten op een bundeling. Blijkbaar waren de omslagen van deze bundels (met N.V. De Ontwikkeling) op een gegeven moment op en heeft men nieuwe laten drukken met de nieuwe naam, dus daterend na 1929 (met opdruk De Arbeiderspers).





 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dat dit door ons ontdekt moest worden komt doordat we ons niet grondig genoeg in de literatuur verdiept hadden. Onze illustere voorgangers Jan Kooijman en Hans Stoovelaar hadden dit allang allemaal in de smiezen.



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het deeltje met opdruk De Arbeiderspers heeft ook een oude naamsvermelding met jaartal 1930, dus het klopt als een bus. De "van mama: in kleurpotlood geschreven hebben we hier ook maar even toegevoegd van pure ontroering. 

 


 

 






zondag 13 maart 2022

Hoop in bange dagen

Zo tussen neus en lippen door, af en toe, vanwege de goede oude tijd nog een stripboek kopend, stuitten we op Robbedoes, en dan wel de Robbedoes van Emile Bravo. Een behoorlijk lang verhaal. En dat bleek alleen nog maar deel 1. Een Robbedoes oorlogsverhaal met precies de juiste spanning en precies de juiste stijl. Eigenlijk ongelooflijk knap. Toen kwam deel 2. Net zo goed en net zo spannend. Een stripboek om als kleine jongen achter te verdwijnen. En onlangs deel 3, nog dikker en nog beter. Robbedoes is zoals Robbedoes geweest zou kunnen zijn, Kwabbernoot als smaakmaker, maar nu 10x zoveel uitgediept als ooit tevoren. Het wemelt ook van de andere boeiende karakters waaronder vrouwen, een soort van Ijzerlijmen, maar dan beter. En we dachten allemaal: jeetje zo'n verhaal tegen de grimmige achtergrond van een oorlog. En nu is dit ineens een actueel verhaal geworden. Wat doen mensen die zo onder druk staan? Geen idee hoe we zelf zouden handelen.

Terug naar naar het stripboek. Zelden eigenlijk zoiets goeds in handen gehad. We zouden bijna zeggen Bravo!

Beschouw dit maar als een leestip voor bange dagen.

 



 

 




maandag 24 januari 2022

donderdag 6 januari 2022

De laatste A.M. de Jong

Vier jaar na de bizarre moord op A.M. de Jong, kwam dit boekje uit in de Zebra-serie, met de moord op de schrijver nog vers in het geheugen. Een duidelijk socialistische reeks. In het boekje de laatste foto van de schrijver en een stukje over de schrijver zonder vals sentiment. Overtuigd socialist, maar dat waren er wel meer in die tijd. Toch komt hij sympathiek over. Iemand met zelfspot. 

Operatie Silbertanne (link). Belachelijk, die oorlog. 

Voor meer diepgang zie Max Pam






maandag 3 januari 2022

De klare lijn van Henk Backer

Wij, van het documentatieteam van deze blogserie, hebben ons misschien weleens laatdunkend uitgelaten over Henk Backer, de vader van Tripje, Liezebertha, Ploetje, Mopie en vele anderen. Ook wij kijken niet altijd verder dan onze neus lang is. Ook een beetje probleem van deze tijd, informatieovervloed, alles gaat vluchtend en swipend voorbij. Vroeger, toen verveling, en tussentijd en tijd nog in overvloed aanwezig was, kon je jezelf verliezen in boeken, in plaatjes. Helaas, helaas, voorbij die tijd. Nu waren ook wij onze tijd even aan het verdoen. Tip: doe dat ook eens!

Ons oog viel op een van de vele schatten uit onze Platinatijdperk-schatkamer, afdeling het Neederlandsche Platinatijdperk. Het Tripje kwartetspel uit 1942. Opeens zien we dat Henk Backer, eigenlijk de Nederlandse Hergé is. We zien gelijkenis tussen Ploetje en Quick (van Flupke), maar vele anderen in dit kwartetspel hebben een geheel eigen stijl, maar wel in een klare lijn. De Hollandse zeelieden (blauwe serie met Wubbe, Krok, Kaptein, Kok) hebben Hollandse koppen, een beetje Bulletje en Boonestaakachtig. Oepoeti is natuurlijk erg Kuifje in Afrika (of moeten we Congo zeggen). 

We laten jullie met de plaatjes om zelf een oordeel te vellen.