Dr Pill

Dr Pill keek naar de prijs die men voor hem vroeg en naar zijn afgebladderde broek en hij zag dat het goed was. Meer dan 100 jaar oud en nog steeds gekoesterd.

Kijk dat stond gewoon in de krant

Wat is nou het hedendaagse equivalent van zo'n comicsection in de krant op zondag? Alsof er iedere week een nieuwe pagina van een nieuw Kuifje verhaal in de bus valt? Op reuze formaat en in prachtige kleuren. Of voor de andere partij (waar wij meer bijhoren) een Robbedoes verhaal van Franquin en Jidehem? Maar ja dat kunnen we niet hedendaags noemen. Dat is ook alweer tempo doeloe van een uitstervende generatie. Tja dan moeten denken aan dingen waar wij al niets meer van begrijpen, nieuwe games, filmpjes van vloggers... Maar ja dat is toch niet hetzelfde. Van zo'n pagina, even in een week getekend en gedrukt, val je toch steil achterover.

Rekenmachine uit 1904

Lang geleden waren de mensen ook al slim. Feitelijk even slim of misschien wel slimmer omdat niet alles hen zo via internet kwam aanwaaien. Je moest ergens moeite voor doen. Goed voor je! En kijk nou eens een rekenmachine uit 1904. Ja natuurlijk gewoon een rekenlineaal, die wij vroeger ook op school hadden, maar het ziet er inmiddels uit als een wonderbaarlijke uitvinding. Een staaltje van vernuft!

 

In situ

Kijk dat vinden we als archeologen van het Platinatijdperk nou leuk. Een ansichtkaart uit 1910 van een schattig interieur. Je denkt meteen Buster Brown met die jurkjes en dat theeservies en wat staat daar op het kastje? Een boek! Outcault's Real Buster. Een prachtig en gekoesterd bezit bovenop de kast zodat de kinderhandjes er niet al te makkelijk bij kunnen.

Koopje

Geen geld eigenlijk als je ziet wat de rijken er voor kopen... Maar ja die hebben geen smaak. Die kopen een lelijke auto of een speedboot of een smerige fles wijn. Vreemd eigenlijk dat met rijkdom altijd de goede smaak verdwijnt. Of zouden de armen met smaak zoals wij geen talent hebben om geld te verdienen.

 

Verdwenen wereld

Tja naar een dergelijk plaatje kunnen wij lang kijken. Het is vreemd en niet eens echt oud. Natuurlijk wel Platinatijdperk, 1899... maar toch. Geen Outcault, maar wat een fleurige hits in een tijd dat in New York een schrijnende armoede heerste (bekijk de foto's van Jacob Riss : "How the other half lives" maar eens). Hoe fleuriger, uitbundiger en vooral hoe vreemder de strip hoe ellendiger de dagelijkse realiteit. Daar steken de hedendaags strips vooral het zielige restje wat nog in dagelijkse kranten verschijnt toch erg schril bij af.

 

Weer een!

Gelukkig zijn er blinde verkopers die originele tekeningen als drukwerk beschouwen en zijn er gehaaiden (zoals wij) die de prooi onmiddellijk verschalken. Kijk eens naar de opglimmende lijnen! Hoewel Chic Jackson zeker geen briljant tekenaar genoemd kan worden, maar ja dat is Bud Fisher ook niet, kunnen we aan zo een origineel toch wel het vakmanschap bewonderen. Kijk eens naar de dunne club en de hengel! Opvallend (zie ook blog gisteren) is de voorliefde voor golf, blijkbaar was dat een belangrijk onderdeel van het leven van een cartoonist die in die tijd gewoon tot de jetset behoorden. 

 

Jonge blaag wordt multimiljonair

Voor ons plankje met wrakken, ja wij zijn echte liefhebbers, hebben we een echte klassieker aangeschaft die niet zo vaak langskomt op de digitale veilingen, niet te verwarren met de slapkaftige reclame exemplaren. Prachtig verweerd, mooi papier en een onberispelijke inhoud. Kijk vooral na die jonge blaag met "puffy face" (1918), die kijkt alsof hij al wist dat hij een paar jaar later (1922) multimiljonair zou worden door zijn krabbels (link).

Eet smakelijk!

Soms zijn dingen zo mooi. En als we die dan hebben bemachtigd voor een habbekrats zijn we gewoon even heel gelukkig. Zo simpel is het leven van een eenvoudig materialist, soms.

 

Deegroller

Ook hiermee zouden wij als ware liefhebbers van het Platinatijdperk maar al te graag op ons hoofd geslagen willen worden. Dat zal ons leren! Wat een mooi hout en wat zijn ze mooi vervaagd door het voortdurend rollen over het deeg...

Mjammie.

 

Blokken oud hout

Een hele bups blokken, thuisgemaakt door iemand in de ... ?? jaren dertig of veertig van de vorige eeuw. Interessante set... We zijn in de verleiding. Met name in de deurstopper herkennen we een duidelijke pre-Joost Swarte. Maar waar haalde McManus de mosterd vandaan? Is hij de ware uitvinder van de klare lijn of was er nog een nog meer in de vergetelheid geraakte illustere voorganger. Niets komt uit het niets. 
Trouwens wel erg mooi gemaakt deze "time-pieces". Zou het toch professionele productie zijn a la de klerenhangers?

 

Ontdekkingen in het Platinatijdperk

"Waarom Platinatijdperk?" vragen mensen ons geregeld. "Je kunt toch beter Suske en Wiskes verzamelen. Dat is veel leuker". "Natuurlijk", zeggen wij dan, "maar dat is al zo'n platgetreden pad". Daar worden we niet koud of warm meer van. Ook niet van een Kuifje album van 60.000 euro... gaap. En zelfs door ons zeer gewaarde oude Dupuis-albums kennen we eigenlijk wel. Hoewel we het hoge katholieke padvindergehalte en het vergeelde houthoudende papier wel kunnen waarderen. De grootste dooddoener is natuurlijk de stripcatalogus. Toen we nog jongelingen waren droomden we nog van allerlei magische albums. Toen bleken die allemaal al bekend en op te zoeken in zo'n Matla boekje... Konden we lekker gaan aanstrepen. Verzamelen werd slechts het aanvinken van een plaatje. Zo die hebben we. Klaar. Hoefde het boek niet eens meer te lezen of te bekijken. Hebben en wegzetten in de kast. Als een ware archivaris. De liefhebber in ons ebde steeds meer weg en veranderde in een dorknoper. Volgens de vermaarde pionier (en echte liefhebber) Kees Kousemaker waren de meeste verzamelaars ook gewoon archivarissen en geen echte liefhebber van de boekjes met plaatjes en verhaaltjes.
Voor ons kwam het Platinatijdperk als geroepen, met het internet als grillige jachtgrond. Je weet nooit. Iets van de spanning kwam terug. Ook daar vindt je voortdurend de "usual suspects", maar verrassingen zijn nooit uitgesloten. De jachtgronden zijn immens. En ja hoor, gisteren duikt plotseling een boekje op, nog wel van de Gumps, ook niet de minste, dat we in al die jaren nog nooit gezien hadden. We hebben geboden, maar zijn net gesniped. Daar zitten we niet mee. We hoeven ook eigenlijk al die zooi niet... We hebben het gespot, en nu geblogd. Hatsjikkidee. Wel een mooi boekje met een schattig huiselijk tafereeltje van een huiskamer in de jaren twintig op de omslag.

Bijna doormidden

Kijk, deze is bijna doormidden. En gekoesterd te zien aan de reddingspogingen met plakband. 

 

By Golly - this will please Maggie

Het is onbetaalbaar. Grijp je kans om een schitterend wrak aan te schaffen van zo'n onhandig formaat boekje uit 1917, waarvan dan ook de kaft doormidden is gebroken en waarvan de losse helft is verdwenen. De andere gebroken helft zit nog aan het boekblok vast dat zelf weer is dubbel gevouwen. Het duurt nog even voordat die flexibele pagina's afscheuren. Een selfmade pocket boek. Altijd gekoesterd, altijd bewaard en nu gewoon te koop. Voor de fijnproevers!

Proost!