Voorwaarts 22 maart 1924

 

Belangrijk voor Ouders en Voogden!!

Even een huishoudelijke mededeling. Voor vragen kunt u als vanouds contact opnemen met zuster Fanny, toestel 421.

 

Eenige bijzondere souvenirs van de St Louis' world fair in 1904

Tijdens de wereldberoemde St Louis World Fair van 1904, toen ook de Olympische Spelen daar werden gehouden, zouden er allemaal etenswaren geïntroduceerd zijn die we nu als gewoon beschouwen. We noemen de Hamburger, de suikerspin, zelfs pindakaas, maar of dat zo is weten we niet zeker. Wel is zeker dat in deze tamelijk Franstalige stad de belachelijke beleefde Alphonse en Gaston, populair geweest moeten zijn getuige deze twee opmerkelijke souvenirs. Er moeten daar ook talloze bordelen geweest zijn. Dat waren nog eens tijden.

Adelens Spaziergang deel 2

Een van de keramische hoofdjes/speldjes betrof Adele. Die van d'r wonderlijke wandelstijl ( Adelens Spaziergang ). 

 

Hieronder het prachtige verhaal:

 

Max und Moritzologie 1913

 Zelf hadden we al een exemplaar uit 1913. Zie daarover ook een eerder bericht (hier klikken) en nog een ander warrig vervolg hierop (hier klikken). We waren toen ook al aan het worstelen met de drukken en de jaartallen. Het exemplaar uit 1913 of daaromtrent heeft wel een bijzonder mooie gekleurde omslag.

 En dan zijn er ook nog rare tinnen beeldjes geveild. 

 Wordt vervolgd

 

 

Max und Moritzologie 1908

 En dan nu het exemplaar uit 1908, een 56e druk, voor Dora. 

 

 

Max und Moritzologie 1904?

Dit is een indirect gedateerd exemplaar, 45e druk. Zonder opdracht, dus gedateerd tussen de 40e druk uit 1899 (zie http://platinatijdperk.blogspot.com/2021/11/max-und-moritzologie.html) en  een 56e druk uit 1908 (zie volgende blog). 

 

Max und Moritzologie

Max en Moritz, de betovergrootvaders van het Europese stripverhaal werd uitgegeven in 1865. Nu vind je weleens oude boekjes, maar aan jaartallen had men rond die tijd en tot ver in de 20e eeuw een broertje dood. Gelukkig zijn sommige uitgaven gedateerd door een opdracht van de schenker, meestal een oma die het als kerstgeschenk aan haar kleinkind geeft. Na een beetje zoeken kwamen we tot een volgende chronologie, een begin althans:

 

1865     1e druk

1899     40e druk  zie opdracht 

1904     45e druk zonder opdracht, maar zit er tussen in.

1908     56e druk met opdracht

1913     65e druk

 

Nu de bewijzen, dit is de uitgave van 1899:

 

 

720/109 en 720/111 uit de Nerlich & Co catalogus 1906/1907

Overal is geld mee te verdienen en gelukkig zijn er die vergeten warenhuizen catalogi, pagina voor pagina, te koop aanbieden zodat wij even kunnen meespieken. Als trotse bezitter van een enkel product hieruit, zo blijkt nu een deel van 720/109 (niet afgebeeld), hebben we hieruit enkele conclusies kunnen trekken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het betreft zogenaamde Novelty Tobacco Jars uit de catalogus van het chique warenhuis Nerlich & Company uit Toronto, waar we graag even in zouden rondlopen in 1906 of daar omtrent. Vermoedelijk waren er dochterfirma's in de belangrijkste Amerikaanse steden. Zo hebben we iets over Detroit kunnen vinden. Op pagina 19 uit de catalogus voor de jaren 1906 en 1907 vinden maar liefst twee Happy Hooligan Tobacco Jars, een kleine (720/109) en een grote (720/111). 

 

 

 

Van de laatstgenoemde hebben we slechts de deksel, niet de hier afgebeelde met het rokende hondje, maar de andere genoemde, dat het topstuk is van onze majolica verzameling, met een stervende Happy Hooligan (zie eerder bericht- hier was vreemd genoeg een Foxy Grandpa pot onder gezet, die we nooit gekregen hebben). Er is helaas een andere maar wel vergelijkbare en perfect passende pot ondergezet, zonder het hier afgebeelde plaatje van Happy Hooligan en zijn oom. We zoeken dus nog de bijbehorende pot en niet die met dit spuuglelijke jachttafereeltje. De prijs is $16 voor een dozijn. Geen geld!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Er zijn ook andere exemplaren bekend met bijvoorbeeld Foxy Grandpa. Graag zien wij er een met Alphonse & Gaston of de Katzenjammer kids. 

De catalogus heeft nog meer verrassingen in petto! 

Wordt vervolgd

Waar Turkenburg de mosterd vandaan haalde

Bij Frank King dus. We zien plaatjes die letterlijk zijn overgetekend. Het kapsel, de houdingen en de hond. Fikkie = Pal, Wimpie = Skeezix en dien dikken baas = Walt

Ach niemand kende in 1928 het origineel.

 

De avonturen van Wimpie Wegloop (1928)

De avonturen van Wimpie Wegloop. Weer een hoogtepunt uit de prehistorie van het Nederlands stripverhaal. Het heeft alle kenmerken van de meeste boekjes uit die tijd. Onbeholpen, infantiel, slecht getekend en ter plekke uit d eduim gezogen, zo lijkt het. Daarom vinden we het ook zo leuk. Er is niets aan gekunsteld. De tekenaar (en schrijver nemen we aan) plagieerde voor het prachtige gekleurde omslagplaatje waarschijnlijk onze "Smitty" van Walter Berndt. Ja daar konden ze wel tekenen.  Natuurlijk komen er weer kabouters in voor- Spillebeenkabouters, zucht. En een heks die in deel 2 eventjes terloops verbrand wordt. De eerste twee deeltjes hadden broer en zus en en Griek Smit gekregen op 5 december 1928. Daardoor kunnen we ze nu zeven jaar eerder dateren dan Lastdodo.

 

 

Ploetje en Mopie

Het vervolg op Tripje. Op het net word je voortdurend bestookt met facsimilé uit begin jaren zeventig. Hier zien we het eigenlijke spul uit 1928 waarschijnlijk, maar het is een tweede druk er moet nog een eerdere zijn dus. Zonder achterkant en met nog flarden scharlaken rode rugteep. Voor de facsimilé heeft men dezelfde omslag gebruikt, maar dan zonder "uitgave van het Rotterdamsch Nieuwsblad". 

Het is een stuitend eenvoudig en ad hoc verzonnen verhaaltje. Zo worden ze niet meer gemaakt. Het toont een charmant soort naïviteit, die vermoedelijk de gehele Nederlandsche bevolking kenmerkte. Mensen die nog niets gewend waren, die slikten een dergelijk primitief kinderverhaaltje wel, gezien de populariteit (een 2e druk! en een vervolg op Tripje!). Ze zouden eens een kijkje moeten nemen aan de overkant van de oceaan. Daar waren ze Little Nemo gewend (en al weer ontwend) en de mooiste strip aller tijden " Gasoline Alley" was op zijn hoogtepunt. Het is ook niet voor niets dat Marten Toonder als jonge jongen zo onder de indruk was van de Amerikaanse strips uit de zondagbijlage die zijn vader van de grote vaart had meegebracht. Ondertussen moesten wij het met Tripje doen en dus met Ploetje en Mopie (waarvan we de naam telkens fout schrijven als Moppie. Mopie, wat een rare naam, maar ja, dat is Skeezix ook en Robbedoes, om van Oepoeti maar te zwijgen). Toch kwamen direct een jaar na Tripje onze Bulletje en Boonestaak, dat we toch wel kunnen beschouwen als de eerste echt goede Hollandse (Vlaamse) strip. Sorry Henk.

George Sprott

Een dominant kenmerk van de nostalgisten (Robert Crumb, Chris Ware en Seth) is dat ze proberen het bijna vergeten verleden te herscheppen. Daarbij maken ze het waarschijnlijk, althans zeker bij Ware en Seth door hun strakke stijl, mooier dan het waarschijnlijk was (link). Het geheugen speelt ons altijd parten. Het blijkt echter wel een goed middel tot het maken van prachtige kunstwerken. Zoals ook dit boek van Seth.

 

 

Adelens Spaziergang

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geen boekje maar wel deze link.

Herr und Frau Knopp

 

Julchen en haar oom en tante

 

Maler Klechsel